Toxic සම්බන්ධකම් ගැන ගොඩක් අය අද කතා කරනවා. ඒකෙන් වෙන විනාශ ගැනත් සෑහෙන්න කතා කරනවා. හැබැයි, මේක ගැන අවුරුද 2600 කට කලින් පරාභව සූත්රයෙත් නොකිය කියල තියන කොටසක් හම්බුණා. ඒකෙ කියනවා, "අතීත යොබ්බනෝ පෝසෝ ආනේති තිම්බරුත්ථනිං-තස්සා ඉස්සා න සුපති තං පරාභවතෝ මුඛං"(පරාභව සූත්රය) තේරුම ගත්තොත්, "වයසක බමුණෙක් ගැට තිඹිරි වන් පියයුරු ඇති ඉතා තරුණ යුවතික විවාහ කරගෙන ඇය වරදෙහි බැඳෙයි යන බියෙන් නොනිදා ඇය රකීද එබඳු තැනැත්තා පිරිහේ) අපි මේක අද සමාජයට උපමාවක් විදිහට ඇප්ලයි කලොත් දේවල් කීපයක් හිතාගන්නොනි නොපිරිහී ඉන්නවනම්. මුලින් ම, හිතාගන්න ඕනි මහලු බමුණෙක් නොවෙන්න. ඒ කියන්නෙ, පසුගාමී මහලු අදහස් දරන ප්රේමවන්තයෙක්/වන්තියක් නොවෙන්න. Toxic විදිහට වරදෙ බැඳෙයිද කියල තමන්ගෙ ආදරය සැක කරන එක අඩු කරගන්න. මොකද එහෙම කරන්න ගියහම වෙන වැඩත් ගෝල් එකක් ඉටු කරගන්න වෙන්නෙ නෑ. 'නොනිදා රකීද' කියල අසීමිති ව රකින්න කියල දිවා රෑ රණ්ඩු කරල සැක කරන එකේ ඉවරයක් වෙන්නෙ නෑ. පරිහානියට පත් නොවී කපල් එකක් විදිහට ඉස්සරහට යන්නනම් මේ ටික නොකර ඉන්නවනම් හොඳයි කියල පරාභව සූත්රයෙන් කියනවා. (ගැට තිඹිරි වලට කැම...
මාටින් වික්රමසිංහ කොහොමද මහ ගත්කරු වුණේ? සිංහලයේ ශ්රේෂ්ඨ ම නවකතාව ඔහු ලියපු 'විරාගය' ද? ඊට වඩා හොඳ බිහිවෙලා නැද්ද? වික්රමසිංහට වඩා දක්ෂ කතුවරු ලංකාවෙ නැද්ද? ඇත්තට ම ගත්ත ම, දක්ෂතාව අතින් ගත්ත ම වික්රමසිංහ එතරම්ම දක්ෂයෙක් නෙවෙයි. ඊට වඩා බලපෑම් කරන ලද, නව භාෂාත්මක අත්හදා බැලීම ලංකාව ඇතුළෙ සිද්ධ වෙලා තියනවා. වික්රමසිංහගේ විරාගය තවමත් සිංහලේ බිහි වුණ හොඳ ම නවකථාව කියන අය ඉන්න පුලුවන් උනාට ඒක එහෙමමයි කියල නිවැරදිව කියන්න පුලුවන් ද කියන එක ප්රශ්නයක්. වික්රමසිංහ විද්යාමාන කරපු පෙළහරට වඩා රචනා ලෝකයේ පෙළහර පාපු ලේඛකයෝ නෑ කියල ම අපිට කියන්නත් බෑ. එහෙනම්, තාමත් අපිට වික්රමසිංහව 'හෙළයේ මහා ගත්කරු' කියල උගන්වලා හරියනව ද? සාමාන්යයෙන් අපි විශිෂ්ටයි කියන ගොඩක් මිනිස්සු බිහිවෙන්නෙ කාලයට අනුව. විශිෂ්ට රණශූරයෝ, රජවරු විතරක් නෙවෙයි ලේඛකයෝ ඒ වගේ තමයි. වික්රමසිංහ කියන්නෙ සිංහල ලේඛණ කලාව මුල් පුරුක්. සිංහල යථාර්ථවාදී ලේඛණයේ වික්රමසිංහ ප්රධාන වශයෙන් සමාජයට වඩාත් ඒත්තු යන සුලු විදිහට ප්රැක්ටිස් කරන්නෙ වික්රමසිංහ. වික්රමසිංහට පස්සෙ ඊට වඩා දක්ෂ කතා කරුවන්,ලේඛකයින් බිහිවෙලා ඇ...