ඔව් ඔක්සිජන් වැඩක් නෑ තමයි. එහෙම කිව්වට අපිට එහෙම ජීවත් වෙන්න බෑ. ඒත් ලංකාව ඉන්නෙ පරිසරය ගැන හරි ම පසුගාමී අදහසක. පරිසරය ඒ විදිහට කැළෑ වැවිල තියෙන එක ලංකාවෙ සෑහෙන්න අගයනවා. ඒත් ඇත්තට ම, එහෙම කැළෑ වැවෙන්න දීල ඔහේ ඉන්න එකෙන් කිසිම දෙයක් වෙන්නෙ නෑ. ඒකෙන් වෙන්නෙ තවත් රටවල් පස්සට ගිහින් සංවර්ධය කරගන්න බැරි තත්වයට වැටෙන එක විතරයි. පැරිසීය 2007 දී, පරිසර දූෂණය ඉහල පහළ පෙන්වන විදිහට රතු කලාපයට අයිති නගරයක්. හැබැයි අද වෙද්දි ඒ නගරය හරිත නගරයක් දක්වා නගර දියුණු කරගෙන තියනවා. එයාල එහෙම කරගත්තෙ;
ක්රියාත්මක වූ සමහර පියවර:
➡️ ආරක්ෂිත බයිසිකල් මංතීරු කිලෝමීටර 1 400ක්
➡️ මෝටර් රථ සඳහා වාහන නැවැත්වීමේ අවකාශ 70,000ක් ඉවත් කර ඇත
➡️ ගං ඉවුරු පදික කලාප බවට පරිවර්තනය කර ඇත
➡️ ඉහළ වාහන නැවැත්වීමේ ගාස්තු සහිත සීමිත SUV රථ
➡️ නගර මධ්යයේ රථවාහන තදබදය තහනම් කර ඇත
➡️ පැරණි ඩීසල් වාහන තහනම් කර ඇත
මේ වගේ ප්රතිපත්තියක් ක්රියාත්මක කරන්න පුලුවන් සංවර්ධිත,විධිමත් වර්ධිත ආර්ථිකයක් තියන රටකට. අපිටත් මෙහෙම දේවල් කරන්න පුලුවන්. හැබැයි, එතනින් එහාට සංවර්ධන ඇනහිටිල පරිසරය සුරා කන තත්වයට නැවත පත් වෙන එක. අපිටත් මේ වගේ ප්රතිපත්තිවලට යන්න ඕනි නම්, සංවර්ධනයයි පරිසරයයි තුලනය කරගන්න ඕනි නම් යම් කිසි ස්ථාවර ආර්ථිකයක් ගොඩ නාගා ගන්න ඕනි.
ඒකට පරිසරික සීමා ලිහිල් කරල, පසුගාමී පාරිසරික නීති රීති අයින් කරල ආර්ථික මැෂිමෙ වේගය වැඩි කරන්න අවස්ථාව දෙන්න ඕනි. ඒ නිසා නිශ්චිතවම පාරිසරික හානි ප්රාමාණයක් වෙනවා. හැබැයි ආර්ථිකය ස්ථාවර වෙද්දි පැරීසිය වගේ නිතැතතින් හරිත ගැටලු ගැන ජනතාව සංවේදී වෙනවා; ආර්ථිකයට ඒ වගේ හරිත ප්රතිපත්ති ක්රියාත්මක කරන්න මූල්ය ශක්තිය හිමි වෙනවා. ඒ තිරසර බව කාලයක් පවත්වගන්න කලින් පරිසරය තුළින් ම ගොඩ නගා ගත්ත ආර්ථික ශක්තිය හේතු වෙනවා. ලංකාවේ අන්තවාදී මුලධර්මවාදි පරිසරවාදීන් නිසා ලංකාව සංවර්ධන වෙන්නෙවත් කල්පවතින තිරසාර භාවයක්වත් අත් කරගන්නෙ නැතුව එක තැන පල්වෙනවා. පණු කරඳ ගහ ගැන වගේ නිශ්පල විවාදවලින් ලාභ රසවින්දනයක් විදිනවා. එච්චරයි! ඉතිං ලංකාවට කරන්න තියෙන්නෙ ඊනියා පාරිසරවාදි කතන්දරවලට අහුවෙන්නෙ නැතුව යම් ලිහිල් සීමාවක් ඇතුළෙ පරිසරයක් ආර්ථිකයට නතු කරල ආර්ථික පිම්ම පැන ගන්න එක. ඒ එක්ක උසස් ජීවන රටාවක් උරුම කරගන්න සමාජය හරිත සමාජයක් වෙනුවෙන් ඒ උපය ගත්ත ආර්ථිකය ආයෝජය කරයි.
ඉසුරු උදාකර යකන්දාවල
Comments
Post a Comment