මරණයක් යනු ක්ෂතිමය අත්දැකීමකි.(Traumatic Experience)මේ එසේ මරණීයත්වයේ ආශක්තතාව තුළ සිට ගමන් කරන ලද කතාවයි....
මිනිස් ජිවිතය යනු ජීවත් වීමට පමණක් නොව මරණය සඳහාද ආශව දිශානත කරන ලද නිර්මාණයකි.ඒ අනුව අතීතයේ සිටම මරණීයත්ය තුළින් මිනිසා ජීවිතය සොයා ගියහ.ප්රේමවන්තයින් ෆූජීයාම කන්දෙන් බිමට පැන්නෙ ඒ නිසාය.ශාස්තෘවරුන් අත්තඛිලමතානුයෝගයට බැදුනේ ඒ නිසාය.තවදුරටද නූතන ධනවාදී සමාජ දේහය තුළ ඇල්බෙයා කෙමු වැනි සාන්දෘෂ්ටික ලේඛකයින් ස්වයං ඝාතනයද තම අයිතියක් ලෙස සළකන ලද්දේ මේ හෙයිනි.
ධනවාදය තුළ සාමාජය අධිවේගයෙන් අලුත්වැඩියා කරනු ලබයි.ඒකි අලුත් වැඩියාව තුළදී සංස්කෘතීන් භාෂාවන් කලාවන් විසරණය වීම මෙන්ම විනාශ වී යාමද නව සංස්කෘතීන් බිහිවීමද සිදුවිනි.එකී තර්කනය තුළ නව අධිරාජ්යවාදයක් ගෝලීය සමාජය තුළ බිහිවුනු අතර ඇමරිකාව හා යුරෝපා රටවල් පශ්චාත් යටත්විජිත ලෝකය තුළ ධනවාදී ප්රවාහයේ අධිපතිවාදී නියමුවෝ වුහ.සිහි විසංඥ කරවන මෙකි ප්රවාහය තුළ ඇමරිකාව අැතුලු අධිරාජ්යවාදය තෙල් සුවඳ හරහා මැදපෙරදිගට පැමිණියහ.සංස්කෘතියට එදිරිවමින් අධිරාජ්යවාදී-ධනවාදී හස්තය මැද පෙරදිග පුරා ගමන් කරද්දි පවතින ධනපති ක්රමවේදට විසඳුම ලෙස මැදපෙරදිග ලෝකය හඳුනාගන්නා ලද්දෙ ආගම ප්රමුඛ කරගත් වැඩවසම් තර්කන ව්යාපෘතියකි.එය කෙතරම් මුග්ද හා තිරස්චීන වුවද ධනවාදයට එරෙහි ඵෙතිහාසික ක්රියාමාර්ගයක් මෙන්ම භීෂණකාරී අධිරාජ්යවාදයට පිළිතුරකි.නමුත් එය අද දවසේ ද ක්රියාත්මක වන්නෙ ධනවාදයටම විරුද්ධව වුවද ඊට වඩා විශාල හා පෙර කියන ලද මරණීය ආශය පෙරටු කරගත් භීෂණකාරී ම්ලේච්ඡ මාර්ගයකය.නමුත් ඔවුන් අපට උරුම නොවු අධිරාජ්යවාදය හා ධනවාදය ප්රශ්න කිරිමේ උරුමය සිය හිස මත දරා සිටියි.
ලාංකීය සමාජයට පැමිණිමේදී මහා ජාතිය විසින් සුලු ජාතිය පාගා දැමීම් හා මැදපෙරදිග ප්රති-ධනාවාදි නමුත් ආගම්වාදි උරුමයක් ලෙස අන්තවාදය පැමිණේ.නමුත් එය අධිරාජ්යවාදී හිංසනයෙ තුළින්ම ගොඬනන්වන ලද ආගමික වියරුවක් බව මඟහැර නොයාහැකි න්යයික කරුණකි.ස්ලැවොයි ජිජැක් නමැති ස්ලොවෙනියානු දාර්ශනිකයා ධනවාදයට එරෙහි කැරලිකාරිත්වය මැදපෙරදිග පවතින බව පවසන්නෙ එහෙයිනි.මේකි තත්වයක් තුල රටම අවුලන භීෂණය ලාංකීය සමාජ දේහයට එන්නත් විය.මෙකි හිංසනය තුළින් පැන නැඟි ආගම සමඟ වැඩවසම් ආකෘතියකින් සපැමිණෙන භීෂණයක් නවත්වන මාර්ගය මර්දනමය බව ධනවාදී සමාජ අඛ්යානකරණයේ මිත්යාවක්ම පමණි.
මන්ද,පෙර කියන ලද මරණිය ආශාව හා සිහි විසංඥ කරවන ධනවාදයේ පුනර්නිර්මාණකරණය තුළ(වෙනස් කිරීම හා මානසික පීඩන mental depression) තුළ බිහි වූ ඕනෑම මිනිසෙකු (මැදපෙරදිග හෝ ලාංකීය හෝ ඕනෑම වාර්ගික/ජාතිකයෙකු) මර්දනය තුළින් මරා දැමිය හැකි වුවද දඬුවම් කළ හැකි උව ද හෙටද අනිද්දාද ඊළඟ වර්ෂයේද ශීෂ්ටාචාරය පවතින තුරාද භීෂණය පතුරවනු ලැබීම අනිවාර්යය.කිනම් පාර්ශවයක උවද ජිවිත සංහාරය ශිෂ්ටචාරය පුරවට පවතිනු ඇත.මෙයින් මිදීමට ඇති පිළිතුරක් නොවුනද දාර්ශනික ආධාරකයක් දේශපාලන විද්යාත්මක හා න්යායික එක් සිද්ධානත්ය තුළින් පෙන්වාදිය හැකිය.එනම් නුතන දේශපාලන විද්යාවේ ගැටුම් නිරාකරණය නැමැති විෂයේ පියවරයන්ගෙ අවසාන පියවර වන ගැටුම් වැළක්වීමට හා යළි ඇති නොවන ලෙස පියවර ගැනීමයි.එනම් වරදක් සඳහා දඬුවම් කිරීම අනිවාර්ය මෙන්ම ඒකි මරණීය ආශයෙන් හා ආගම්වාදි ප්රති-ධනවදී සංස්කෘතියකින් බිහිවන ධනවාදයේ හිස් තැන හඳුනාගෙන එයට පිළිතුරු සැපයීමයි.
ඉසුරු උදාකර යකන්දාවල
2019 / 04 / 23
Comments
Post a Comment